Goed geolied

Zou dit de laatste week zijn van ons 4-persoonshuishouden? Of misschien wel de laatste dag? Hoewel ik heel erg uitzie naar de komst van ons derde kindje, sta ik deze dagen ook extra stil bij het hier en nu. Het hier en nu dat zo heerlijk soepel en voorspelbaar is.

Neem bijvoorbeeld het begin van deze schooldag. Ik weet dat ik mijn wekker om 6.45u moet zetten. Dat ik dan precies genoeg tijd heb om te douchen en aan te kleden, voordat om 7.00u de kinderen uit hun bed komen. Ik weet dat we vervolgens genoeg tijd hebben om aan te kleden en een broodje te eten. En een beetje ik-heb-geen-zin-in-school-en-ik-voel-me-ook-niet-zo-lekker aan te horen en op waarde te schatten. Ik weet op welk moment ik mijn stem wat moet gaan verheffen, of mijn eigen tempo wat moet gaan verhogen. Zodat we enigszins ontspannen ergens tussen 8.20u en 8.25u de fiets op het plein kunnen parkeren (8.15u is nog steeds niet gelukt).

En vanmiddag, als ik de kinderen uit school haal, weet ik dat ik wat te eten bij me moet hebben. Want na schooltijd hebben Levi en Jaël HONGER. En met honger stap je niet fijn op de fiets en kom je al helemaal niet fijn thuis. Maar met een broodje, een cracker of een rijstwafel achter de kiezen, gaat dat prima. En maken we er vervolgens (bijna altijd) een ontspannen middag van. Met een spelletje, een voorleesboek, of iets om te knutselen. Of alle drie tegelijkertijd. Aan het eind van de middag gaat de tv aan en heb ik een heerlijk rustig moment om even te kokkerellen. Ja, ik kan wel concluderen dat we in de afgelopen 5 jaar stukje bij beetje verder op elkaar zijn afgestemd. En een goed geoliede machine zijn geworden.

Maar straks… Straks als de baby is geboren. Dan wordt alles anders. Ik weet nog bijna niets over dit kleine mannetje of vrouwtje. Ik heb geen idee hoe laat hij of zij wakker wordt. Of juist net weer in slaap is gevallen. Ik vraag me af hoe vroeg ik de wekker moet zetten om op tijd op school te komen. Lopend. Met drie gevulde kindermagen, twee gevulde rugtassen én een gevulde kinderwagen. En of ik nog tijd overhoud om te douchen. Ergens op de dag. Ik ben benieuwd op welke momenten ons kleine kindje HONGER zal krijgen en hoe makkelijk het dan is om nog even snel naar huis te racen. Of dat ik hier-en-nu een buikje zal moeten vullen.

Soms kan die onbekende toekomst me aanvliegen. Dan vraag ik me af of we dit aankunnen. Of het leven ooit weer zo ontspannen zal worden als nu. Dan probeer ik alvast een uitgekiend plan te maken voor een nieuw ochtendritueel. En bedenk ik op welke plek in school ik eventueel ons kindje zou kunnen voeden als het écht niet langer gaat. Ik maak mentale lijstjes van activiteiten die de kinderen zonder mij kunnen doen en van spelletjes die ik met één hand kan doen. Ik verzin gerechten die je zonder inspanning kunt klaarmaken. En doe voor de zekerheid ook vast boodschappen voor deze gerechten.

Op die alles-vliegt-me-aan-momenten is daar gelukkig ook altijd mijn rots in de branding: Timon. Hij luistert geduldig naar me en herinnert mij er op de juiste momenten aan dat ik me voor de geboorte van Jaël nét zo voelde. En dat het met díe gezinsuitbreiding toch ook helemaal is goedgekomen. En ja, als ik terug denk aan 5 jaar geleden en kijk naar het hier en nu, dan kan ik niet anders dan hem gelijk geven.

Daarom maak ik me niet meer te druk over de toekomst. Ik geniet liever van het hier en nu. Het hier en nu dat zo lekker ontspannen en voorspelbaar is… Het lijkt me al met al de beste voorbereiding op alle nieuwe, stressvolle situaties die binnenkort ongetwijfeld gaan volgen.

En… op het moment dat die stress-momenten zich aandienen, zal ik proberen te onthouden dat we -met een beetje geluk- over een jaar of 5 weer een goed geoliede machine zijn!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s