Tijd om te juichen

Het is 4.13 op mijn wekker. Naast mij ligt Juda voorzichtige geluidjes te maken. Hij wil drinken. Hij is wat vroeger dan de afgelopen dagen, maar ik denk dat ik wel snap waarom. Hij wil natuurlijk de eerste zijn die me feliciteert. Vandaag ben ik 35 jaar! In de stilte van de nacht glimlach ik naar Juda. En hij lacht stralend terug. Dit gaat een mooie dag worden!

Verjaardagen zijn bijzondere dagen. Het zijn mijlpalen in het leven. Bij de verjaardagen van mijn kinderen denk ik altijd weer even terug aan het moment dat ze geboren werden. En realiseer ik me hoe snel ze groot worden. Op de dag voor mijn eigen verjaardag neem ik ook vaak de tijd om terug te kijken. Alweer een jaar voorbij. Wat waren mijn dromen in het afgelopen jaar? Wat is er veranderd in mijn leven? Waar kan ik God voor danken? En wat zou ik zo graag voor het komende jaar aan Hem vragen?

Twee jaar geleden schreef ik mijn ‘evaluatie’ op. Ik schreef over alle mooie mensen en dingen in mijn leven. De bijzondere verandering van het stoppen met werken. Maar ik schreef ook: “ik had eigenlijk wel gehoopt nu zwanger te zijn.” Teleurstelling. Ongeduld. Het wachten duurde zo lang. En dat wordt opeens extra voelbaar bij de mijlpaal van een verjaardag.

Toen ik vorig jaar op de dag voor mijn verjaardag weer even stil stond en terugkeek, kon ik mijn tranen niet bedwingen. Al wéér een jaar voorbij. En voor mijn gevoel was ik nog verder verwijderd van een zwangerschap dan het jaar daarvoor. Mijn lijf was net drie maanden bezig geweest om die verdrietige miskraam los te laten. Zou ik weer zo lang moeten wachten op een volgende zwangerschap? En zou die dan wel goed gaan?

Het is er gisteren niet van gekomen om rustig terug te kijken op het afgelopen jaar. Ik ben wel begonnen aan een gebed. Maar ik ben halverwege in slaap gevallen, geloof ik… De geluidjes van Juda hebben me uit mijn slaap gehaald. En zijn brede glimlach maakt me pas écht wakker. Het besef dringt diep tot mij door. Wat kan er veel gebeuren in een jaar. Wat ben ik gezegend met dit heerlijke mannetje!

Twee jaar geleden gaf een onbekend persoon mij een bijbeltekst: “Wie met tranen zaaien, zullen oogsten met gejuich”. Ik kon niets met die tekst. En snapte niet waarom die tekst voor mij bedoeld was. Ik herkende geen échte tranen in mijn leven. En was al helemaal niet van plan om ze te krijgen.

In de stilte van deze nacht snap ik het beter. Ik voel wéér tranen in mijn ogen. Maar dit keer zijn het tranen van blijdschap. Het is tijd om te juichen!

Advertenties

Één reactie Voeg uw reactie toe

  1. Jan M. schreef:

    Tranen om te delen. Halleluja!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s