Pyjama-feestje

“Gaan we nou, of gaan we niet? Ik voel me eigenlijk best wel goed hoor!” Het is Levi die dit tijdens het zondagavondeten zegt. Hij kijkt me hoopvol aan.

Vanavond is er een optreden in onze kerk van een best-wel-coole-band. Het optreden begint op een tijdstip dat onze 8-jarige normaal in bed ligt. Maar toen Levi hoorde van de komst van Trinity werd hij zo enthousiast, dat we hebben toegezegd om te gaan. Tot een paar dagen geleden. Toen krabbelden we terug. Er wordt momenteel collectief zo belabberd slecht geslapen in huize Sies dat dit programma voor niemand verstandig leek. Levi leek het te begrijpen en begon er niet meer over. Tot nu. Anderhalf uur voor de start van het concert.

Met een snelle blik probeer ik Timon te peilen en in dat ene moment van heroverwegen weet ik dat Levi gewonnen heeft. Hij hoeft niet te drammen, te zeuren of te huilen. Dat doet hij ook niet. Hij kijkt me alleen hoopvol aan en spreekt zijn verlangen uit om er bij te zijn. Puurder kan ik het niet krijgen.

En dus zet ik al mijn pedagogische principes opzij. Vanavond ligt mijn kind niet netjes-op-tijd in bed. Om morgen weer fris op school te verschijnen. En vanavond leert mijn kind dat een nee ook best een ja kan worden. Als je er maar hoopvol bij kijkt.

Om niet helemaal een losgeslagen moeder te zijn, geef ik hem de opdracht vast te douchen en tanden te poetsen. “Trek je pyjamashirt vast aan onder je kleren. Dan gaan we alleen het eerste half uurtje. En kun je daarna snel je bed in.” Fris gewassen en gepoetst stapt Levi even later bij mij in de auto. Blij en enthousiast spreekt hij zijn verwachting van de avond uit. Hij hoopt vooral op 2 speciale nummers. Op de ene kun je zo lekker dansen. De andere is in het Nederlands en kent hij een beetje uit zijn hoofd.

We gaan een beetje achter in de zaal zitten. Naast de mengtafel. Dan kunnen we straks ongemerkt de zaal verlaten. Op het mengpaneel hangt een playlist van de band. Met een schuin oog lees ik de titels. Het dansnummer komt pas helemaal aan het einde van het eerste deel. En het Nederlandse lied wordt als afsluiting van de avond gezongen. Jammer voor Levi, maar zijn twee favoriete nummers zal hij moeten missen.

Zodra de muziek begint, dansen we lekker mee. Al snel trekt Levi zijn vest uit. Het is veel te warm met zijn pyjamashirt er nog onder. Dan valt me op dat hij óók zijn pyjama-broek onder zijn joggingbroek heeft aangedaan. Als ik voorzichtig vraag of we zijn joggingbroek dan ook maar uit zullen doen, stemt hij meteen in. “Mensen zien tóch niet dat het mijn pyjama is.” Dat laatste betwijfel ik. Maar als ik een kind kan grootbrengen dat níet voortdurend bang is dat andere-mensen-misschien-wel-zullen-denken, dan is dat al heel wat. Dus hou ik mijn mond.

Het is vijf voor acht. Ik roep in Levi’s oor dat we na dit nummer naar huis gaan. En dan is daar weer die hoopvolle blik. “Waarom blijven we niet gewoon tot het einde? Dat kan toch best een keertje?” En in de seconde die het duurt om deze kinderlijke wijsheid te overwegen, weet ik dat Levi opnieuw gewonnen heeft. Ik denk even niet aan het ochtendhumeur dat hij morgen zal hebben. Aan de boze buien die ’s middags ongetwijfeld zullen volgen. Ik geniet van mijn mannetje dat opgaat in de muziek en aandachtig luistert naar de toespraak.

Het is ver na negenen als we door weer en wind terug rennen naar de auto. Het laatste lied zingt nog door mijn hoofd. Ik heb het met heel mijn hart meegezongen voor dat mooie mannetje naast me:

Ik wens jou… een muur voor de wind en een vuur voor de kou. Een jas voor de regen en een vriend dicht bij jou.

En terwijl we de wind, regen en kou trotseren, bedenk ik dat een pyjama onder je kleren óók prima werkt. Wat ben ik blij dat ik vanavond een-vriend-dicht-bij-jou mocht zijn!

N.B.: De foto is dit keer niet van mijzelf, maar van Marjoke Boertjens! Dank je wel!

 

 

 

Advertenties

Één reactie Voeg uw reactie toe

  1. Kim schreef:

    Weer een prachtig verhaal Irene. Bedankt

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s